| Marianne over haar jeugd: | ||||
| Als kind groeide ik op in het Veluwse dorp Beekbergen. Ons huis stond even buiten de bebouwde kom en onze tuin grensde aan het bos. De geur van natte bladeren, het koeren van de houtduif en de zang van een merel in de avond, zijn verbonden met mijn jeugd. Als 3-jarige ging ik voor het eerst naar de kleuterschool, een wandeling van ongeveer een kilometer, langs het kerkhof, omzoomd door een grote beukenhaag, en dan een smal paadje door de akkers tot aan de dorpsstraat. De eerste keer werd ik gebracht. De tweede keer wist ik zelf de weg wel en was ik woedend, toen ik achteromkijkend mijn moeder ontwaarde, die me volgde om te zien of alles goed ging. |
||||
| Op die kleuterschool ontmoette ik mijn eerste vriendinnetje. Ze heette Margrietje en kon heel goed tekenen. Vaak zaten we hele middagen buiten aan een klein tafeltje met papier en kleurpotloden. Waarbij ik altijd het gevoel had dat ik er niets van kon, want de tekeningen van Margrietje waren veel mooier. Toch ontmoedigde het me niet. Veel meer was deze vriendschap een stimulans om door te gaan, juist omdat ik er van genoot te zien, hoe mooi Margrietjes tekeningen werden. Zelf probeerde ik dat dan na te maken. Dat lukte weliswaar niet helemaal, maar dat gaf niet. |  |
|||
| Pas toen ik zelf kinderen had, kwam mijn verlangen om te tekenen en te schrijven terug. Voor hen was het dan ook dat ik mijn eerste kinderboek maakte, met daarin alle elementen uit mijn eigen jeugd: het bos, de dieren en het kleine eigenwijze meisje... Nu zijn die kinderen inmiddels volwassen en mijn creativiteit is verschoven naar het werken met glas. Glas is fascinerend materiaal, waarin het licht als het ware gevangen wordt en dat daardoor de mogelijkheid biedt om heel veel verschillende sferen tot uitdrukking te brengen. Nog steeds is de natuur mijn grootste inspiratiebron en ik hoop daar in de toekomst nog heel veel creatieve impulsen uit op te doen. |
||||
 |
||||
| Marianne (links) en Margrietje, ca 4 jaar oud | ||||
| Mijn hele lagere schooltijd las ik veel en hield ik ervan verhaaltjes te schrijven en te illustreren. De middelbare school vormde een breuk: de volwassen literatuur kon me nog absoluut niet boeien en ik stopte met lezen. Alleen de strip van Tom Poes en Heer Bommel in de krant was mijn favoriet. |
||||